شبانه، عطر ، خنده ، تب ، دقایق نفس نفس

                                            شروع مرد ساده ی اسیـــــــر عاشق قفس

و مرد ساده خیره شد که عنکبوت عشق زن

                                            چگونه تار می تند به دور طعمه اش : مگس

زنی خلاصه ی خودش ، عمیق مثل آینه!

                                            قشنگ مثـــل خاطره و مثل خنده اش عبث!

سوال ساده ی مگس ، عبور گرم تارها

                                       جواب ساده ای نشد ، که عشق بوده یا هوس؟

صدای وزوز مگس به روی ظرف پر عسل

                                مگس ،گناه مرد و ، زن ، تنش عسل ، همین و بس!

                                        

انگشتانت

آیه به آیه

کفر تنم را انکار کرد

و لبهایت

ورد زیر لب شد

تا ترس شب را فراموش کنم

بوسه به بوسه ایمان آوردم...

*

چشمانت را بستی

پیامبران دروغ

فرشتگان عقیم را

چوب حراج زدند

و بهشت

آیه های تقلب شد

در کتاب خالی بستر.

 

كجا بود آن جهان كه كنون به خاطره ام راه بربسته است...

نمی دانم این نبودن توست که تنهایی ام را

رنگ می زند

یا گم شدن نیمه ناپیدایم 

نمی دانم

باران حتی نمی گذارد آشفته بمانم

تازه ام می کند

تنهایم می گذارد.

قطره های روی شیشه

زل زدن های همیشگی

و نگاه پرسشگر مادر

...

خمیازه های بعداز ظهر تابستان

که دیدن مه و باد و باران را هاشور می زند

تاول انگشتان پا در عبور شبانه از کوچه ای در " هراز"

و این سکوت تکه تکه شده روی آسفالت

...

سیگارها چقدر ثانیه ها را می شناسند؟!

پچ پچ نکن سردم می شود

چشم ها کنار ریل رژه می روند

و کودکی ام که پاهایش لای چرخهای قطار گیر کرده

در ساعت محال جیغ می کشد.

سرد می شوم

و دستهایت گرمتر از تاریکی سینما

تا آخر فیلم

بازی ام می دهد.              

۲۹/۱/۸۵