«ف. و. ژ.» گفت: وقتی كسی برای كتمان عقایدش بازی می‌كند ‌یعنی كه پس عقیده‌ای هم هست. و اگر، درظاهر، همه مثل گوسفند شبیه هم‌اند اما، در باطن، هركس هویت خودش را دارد!»

فلبپ گفت: «عقیده هم ‌یكی از ریشه‌های هویت فرد است. همانطور كه پیوستن به ‌یك فرقه‌ی مذهبی ‌یا حزب سیاسی ‌یا حتا باشگاه ورزشی جستجوی نوعی هویت است. كسی كه خودش را طرفدار تیم«المپیك مارسی» می‌داند و روی برد ‌یا باخت این تیم شرط بندی می‌کند در واقع دارد روی برد یا باخت خودش شرط می‌بندد؛ با این تفاوت كه در صورت باخت می‌تواند كس دیگری را مسئول بدبختی خودش بداند. این هم، مثل تعلق به ‌یك سرزمین خاص، جستجوی نوعی هویت جمعی‌ست. اما هویت جمعی را نباید با هویت فردی اشتباه كرد.»

                                                           قسمتی از رمان چاه بابل (رضاقاسمی)